Kontakt Sklep   Ceny   Członkowstwo    My    Promocje Nowości   Główna  

   Witaminy
   Multiwitaminy
   Antyoksydanty
   Minerały
   Roślinne
   Kosmetyki
   Podwodne skarby
   Wspomag. odchudz.
   Dla kobiet i mężczyzn
   Wspomagaj. trawie.
   Immunologiczne
   Inne
   Elektroniczne

Arytmia

    Arytmia, czyli zaburzenia rytmu serca, nie jest chorobą sama w sobie, lecz objawem różnych czynnościowych lub organicznych zmian w sercu, albo zaburzeń ogólnoustrojowych.
    Arytmia jest zaburzeniem pracy serca polegające na jego przyśpieszeniu, zwolnieniu lub nieregularności. Czasami arytmia serca jest tylko banalnym problemem, jednak nierzadko związana jest z poważnymi konsekwencjami, nawet zagrażającymi życiu. Arytmia spowodowana jest najczęściej chorobą niedokrwienną serca, chorobą zastawek serca, przez nadciśnienie tętnicze, zwyrodnieniem serca, wadami wrodzonymi, zaburzeniami poziomu elektrolitów („soli mineralnych”) we krwi lub przedawkowaniem leków. Groźna arytmia powstaje także na podłożu genetycznym - tzw kanałopatie.
    Rytmiczna praca serca, czyli skurcz przedsionków i następujący po nim skurcz komór zależą od pobudzania mięśnia przez impulsy elektryczne.

    Serce ma własną "elektrownię" wytwarzającą prąd. Jest nią tzw. węzeł zatokowo-przesionkowy, maleńki obszar w prawym przedsionku, w którym są zgrupowane komórki mające zdolność spontanicznego (bez bodźca z zewnątrz) wytwarzania impulsu elektrycznego. Z tego węzła prąd elektryczny (tzw. fala pobudzenia) rozprzestrzenia się na cały mięsień serca, ogarniając najpierw przedsionki, a następnie docierając z pewnym opóźnieniem do komór przez specjalne komórki przewodzące prąd, a tworzące kolejno: tzw. węzeł przedsionkowo-komorowy, pęczek przesionkowo-komorowy, odnogi Hisa - prawą i lewą i poprzez włókna Purkiniego.
    Opóźnienie w dotarciu prądu do komór pozwala na zachowanie naprzemiennej pracy przedsionków i komór, dzięki czemu komory są napełniane krwią z przedsionków, a następnie kurcząc się wyrzucają tę krew do dużych naczyń: lewa do aorty, a prawa do pnia płucnego.
    W warunkach prawidłowych serce pobudzane przez węzeł zatokowy pracuje miarowo, bijąc z częstością 60 - 80/min. W nocy praca serca może być mniej intensywna, bo cały organizm odpoczywa: częstotliwość skurczów serca zmniejsza się do 40 - 60/min.
    W czasie wysiłku lub emocji praca serca przyspiesza się do 90 - 120/min. Bardzo forsowny wysiłek może przyspieszać serce znacznie bardziej, nawet do 170 - 180 uderzeń na minutę.
    Jeżeli miarowa praca serca zostanie zakłócona, mówimy o arytmii.
    Arytmia serca może być napadowa (pojawia się okresowo) lub długotrwała (utrzymująca się przez długi czas). Wraz z wiekiem zwiększa się ryzyko wystąpienia arytmii. Jest ono wielokrotnie większe u osób z tzw. czynnikami ryzyka, do których zaliczamy: palenie papierosów, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, podwyższony poziom cholesterolu, występowanie chorób serca u członków rodziny (rodzice, rodzeństwo).
    Prawidłowo, bez wykonywania wysiłku, serce pracuje miarowo (równo) z częstością od 60 do 100 uderzeń na minutę. U osób zdrowych będzie ono wykonywać około 60 uderzeń na minutę w spoczynku, przy niewielkich wysiłkach około 100 uderzeń na minutę, przy dużych wysiłkach (gimnastyka) około 130 uderzeń na minutę, a przy bardzo dużych wysiłkach (np. forsowne bieganie) nawet 180 uderzeń na minutę i więcej.
    UWAGA! U osób uprawiających sport serce może pracować wolniej i uderzać około 40-50 razy na minutę (podczas spoczynku) i jest to prawidłowe. W czasie snu serce oczywiście pracuje trochę wolniej, niż w ciągu dnia. Wiele leków ma wpływ na czynność serca np. beta-blokery, większość antagonistów wapnia (leki często stosowane w chorobach serca). Niektóre powodują zwolnienie pracy serca, a inne, np. leki rozkurczające oskrzela stosowane w astmie, przyśpieszają pracę serca.
     Najczęstsze postacie arytmii serca :
1) Dodatkowe skurcze komorowe i nadkomorowe.
2) Tachykardia zatokowa.
3) Bradykardia.
4) Migotanie przedsionków.
5) częstoskurcz nadkomorowy i częstoskurcz komorowy.

    Najgroźniejsza arytmia to migotanie komór. Prowadzi ona do zatrzymania krążenia („akcji serca”) i zgonu, jeśli w odpowiednim czasie nie zastosuje się defibrylacji elektrycznej.

    Arytmia serca - objawy:
    Zaburzenia rytmu serca (arytmia serca) mogą być odczuwane w różny sposób, a czasami mogą nie wywoływać żadnych dolegliwości. Najczęściej arytmia serca powoduje tzw. kołatania serca. Przez pacjentów określane są jako uczucie szybkiego bądź niemiarowego bicia serca. Często skarżą się oni też na zwolnione lub „mocne” bicie serca. Z kolei tzw. skurcze dodatkowe polegają na uczuciu „przeskakiwania” w klatce piersiowej, „zatrzymywania się” serca na chwilę lub kłucia w okolicy serca. Arytmia serca może spowodować osłabienie, duszność, ból w klatce piersiowej, uczucie gorąca, może tez obudzić ze snu. Groźna arytmia serca (bardzo szybka lub bardzo wolna) może być przyczyną zasłabnięć prowadzących do utraty przytomności. Może to doprowadzić do groźnego upadku, potłuczenia lub złamania, a także do zatrzymania pracy serca i w konsekwencji do śmierci.
    Następstwa arytmii serca :
    Zaburzenia rytmu serca mogą znacznie obniżać jakość życia, powodować poważne powikłania i przyczyniać się do przedwczesnej śmierci. W wielu przypadkach można jednak temu zapobiec, lub znacznie poprawić jakość życia, wcześnie rozpoznając przyczynę arytmii i podejmując właściwe leczenie oraz zdrowy styl życia!

    Badania w arytmii serca :
- U każdej osoby, u której została stwierdzona arytmia serca, należy poznać jej przyczynę. Oprócz dokładnego badania lekarskiego należy więc wielokrotnie powtarzać badanie EKG.
- W celu oceny stanu serca i płuc wykonuje się badania: RTG klatki piersiowej i ECHO serca.
- W celu uchwycenia napadowych (krótkotrwałych i ustępujących) zaburzeń rytmu serca należy powtarzać do skutku EKG metodą Holtera. Można też zastosować rejestrator zdarzeń lub Mobile-Holtera.
- W przypadku podejrzenia lub stwierdzenia choroby niedokrwiennej serca należy rozważyć test wysiłkowy i koronarografię.
- U osób przyjmujących leki moczopędne trzeba okresowo sprawdzać poziom tzw. elektrolitów, a zwłaszcza potasu, gdyż przy jego zachwianiu mogą wystąpić groźne zaburzenia.
- Okresowo należy sprawdzać funkcję nerek (badanie moczu, kreatynina w surowicy), gdyż jest to bardzo ważne dla ustalenia bezpiecznych dawek leków.
- W przypadku utrwalonego migotania przedsionków leczonego lekami przeciwkrzepliwymi należy okresowo kontrolować parametry krzepnięcia krwi.
- W przypadku nawracających częstoskurczy nadkomorowych lub częstoskurczy komorowych, konieczna jest konsultacja w specjalistycznym ośrodku kardiologicznym celem zakwalifikowania do badania elektrofizjologicznego.

Ludzie cierpią na wiele chorób krążeniowych, oto niektóre z nich:

  Choroba niedokrwienna serca
  Choroby degeneracyjne zastawek serca
  Miażdżyca tętnic
  Nadciśnienie tętnicze
 Migotanie przedsionków
 Migotanie komór
  Kardiomiopatia
  Udar mózgu
  Arytmia
  Zawał serca
  Tętniaki
  Zakrzepica
  Dławica bolesna
 By passy
c.d.n.