Kontakt Sklep   Ceny   Członkowstwo    My    Promocje Nowości   Główna  

   Witaminy
   Multiwitaminy
   Antyoksydanty
   Minerały
   Roślinne
   Kosmetyki
   Podwodne skarby
   Wspomag. odchudz.
   Dla kobiet i mężczyzn
   Wspomagaj. trawie.
   Immunologiczne
   Inne
   Elektroniczne

Krew to niezwykła ciecz

"Krew jest darem życia"

   Krew powstaje w szpiku kostnym czerwonym, który stanowi około 2,5% masy ciała. Wszystkie składniki krwi pochodzą od komórki macierzystej - hemocytoblastu.
Z tej to wspólnej komórki różnicują się następnie 4 typy komórek:
1) proerytroblast - układ krwinek czerwonych
2) prekursory mioblastów i monoblastów
3) limfocyt multipotencjalny
4) megakarioblast - płytki krwi
    Na widok krwi niektórzy odczuwają obrzydzenie, inni strach, a mało komu przychodzi do głowy zachwycać się tym, jaka to niezwykła ciecz. Tymczasem powodów do zachwytu jest naprawdę wiele. Krew stanowi ok. 7% masy ciała dorosłego człowieka. Jej objętość odpowiada przeciętnie 5 litrom, a u nowo narodzonych dzieci - niecałej szklance.

Krew krążąc po całym organizmie wypełnia szereg funkcji:
- dostarcza tlen z płuc do tkanek
- transportuje dwutlenek węgla z tkanek do płuc
- transportuje do wszystkich tkanek produkty
  energetyczne i budulcowe wchłonięte w układzie
  pokarmowym
- transportuje wchłonięte z tkanek produkty przemiany
  materii do nerek, skąd są wydalane z organizmu
  wraz z moczem
- transportuje hormony syntetyzowane w organizmie
  i witaminy wchłonięte w przewodzie pokarmowym
- wyrównuje ciśnienie osmotyczne we wszystkich
  tkankach
- wyrównuje różnice temperatur w całym ciele
- tworzy zaporę dla inwazji drobnoustrojów, które pożera (układ odpornościowy)
- eliminuje wszelkie substancje obce za pomocą przeciwciał¹

Nieco ponad połowę objętości krwi stanowi jej płynna część, czyli osocze. Składa się ono w 90% z wody i to w nim zawieszone są białe i czerwone krwinki oraz płytki krwi (odpowiedzialne za proces krzepnięcia).

Krwinki czerwone

   Za barwę tej jedynej w swoim rodzaju cieczy odpowiadają czerwone krwinki, czyli erytrocyty. Erytrocyty zaś mają tę barwę dzięki żelazu hemowemu. Jest tam atom żelaza dwuwartościowego związany z tlenem (zachodzi tu analogia do rdzy żelaza, która świeża, też ma barwę ceglasto-czerwoną). W krwiobiegu znajdują się naprawdę ogromne ilości erytrocytów: ok. 25 bilionów, czyli przynajmniej sto milionów w jednej kropli! Barwnik krwi - Hemoglobina gdy przenosi tlen - nadaje krwi kolor jasnoczerwony, kiedy zaś przenosi dwutlenek węgla nadaje jej kolor ciemnoczerwony. Cykl rozwojowy krwinek czerwonych w szpiku, czyli łączny czas przypadający na dzielenie, różnicowanie i dojrzewanie począwszy od pnia aż do erytrocytu, trwa około 5 dni.
Do prawidłowego rozwoju czerwonych krwinek niezbędne są dwie witaminy:
- witamina B₁₂
- kwas foliowy
Zasadniczą rolę w wiązaniu gazu przez hemoglobinę odgrywa zawarte w niej żelazo, dlatego niedobory pierwiastka mogą tak silnie odbić się na zdrowiu, przede wszystkim prowadząc do anemii. Średnio dwie trzecie żelaza znajdującego się w organizmie zawarte jest właśnie w hemoglobinie. Każdego dnia nasze ciało zużywa przynajmniej 20 mg pierwiastka do produkcji nowych erytrocytów (przy czym spora część żelaza pochodzi z rozpadu starych krwinek). Niestety dla nas, hemoglobina wiąże się nie tylko z tlenem i dwutlenkiem węgla. W porównaniu z tlenem, znacznie większe powinowactwo do barwnika ma tlenek węgla, a także np. cyjanki i tlenek azotu - stąd ogromna toksyczność tych związków dla człowieka.
   Erytrocyty są ważne też z innego powodu: na ich powierzchni znajdują się cząsteczki odpowiedzialne za rozróżnianie grup krwi. Najistotniejsze z nich nazywane są antygenami A i B, a na podstawie ich obecności lub braku określa się przynależność do grupy krwi A, B, AB lub 0. W podobny sposób występowanie antygenu powierzchniowego Rh D determinuje, czy krew jest Rh+ czy Rh-. Grupy krwi są dziedziczone od rodziców i nie podlegają wpływom środowiskowym, dlatego doskonale nadają się do badania wariacji w populacjach ludzkich. Najszerzej rozpowszechniona na świecie jest grupa 0; w Ameryce Łacińskiej i Środkowej praktycznie cała rdzenna ludność ma właśnie tę grupę krwi. Grupa B właściwie nie występuje w Amerykach ani Australii. Wśród Polaków najczęstsza jest grupa A (ok. 40% populacji). Istnieją teorie, według których grupa krwi decyduje o tym, jakiego rodzaju pokarmy przyswajamy lepiej, a jakie gorzej (np. mięso, węglowodany, warzywa), jednak wśród naukowców przeważa opinia, że teorie te są wyssane z palca. Coraz powszechniejsze stają się za to doniesienia na temat związku grupy krwi z zachorowaniem na pewne choroby, np. grupa 0 ma chronić przed malarią (przynajmniej jej ostrą formą), za to powodować podatność na cholerę. Wedle szacunków, jedna na siedem hospitalizowanych osób potrzebuje krwi. Transfuzje ratują życie ofiarom wypadków (w tym osobom poparzonym), pacjentom operowanym na serce, biorcom przeszczepów, kobietom doświadczającym komplikacji podczas porodu, noworodkom i wcześniakom, a także chorym na raka i inne dolegliwości - m.in. te, w których produkowana jest nieprawidłowa hemoglobina: anemię sierpowatą i talasemię. Osoby o grupie krwi 0 mają w krwi przeciwciała, które atakowałyby krwinki posiadające antygen A i/lub B. Dlatego dawcami krwi dla osób o grupie 0 mogą być tylko inne osoby o tej samej grupie. Również z powodu obecności przeciwciał, osoby Rh+ nie mogą być dawcami dla tych Rh-. Dawniej uważano osoby 0 Rh- za uniwersalnych dawców, natomiast teraz pogląd ten podawany jest w wątpliwość z uwagi na istnienie szeregu podgrup i rzadkich typów krwi.
   Od dawców krwi pobiera się zwykle jedną "jednostkę", czyli 450 ml. Taka krew, nazywana pełną, często rozdzielana jest na składniki, takie jak osocze, erytrocyty, płytki krwi czy krioprecypitat (preparat białek osocza). Z tego względu krew ofiarowana przez jedną osobę może uratować życie nawet trzem różnym osobom. Każdy składnik ma inne przeznaczenie i nadaje się do użycia tylko przez określony czas, np. czerwone krwinki można przechowywać w lodówce do 42 dni, płytki krwi - maksymalnie 5 dni, a osocze może być zamrożone nawet rok.
   Krew pełna potrzebna jest do operacji na otwartym sercu i dla noworodków. Czerwone krwinki podaje się w przypadku urazów i anemii, natomiast w przypadku poparzeń - osocze. Dla pacjentów w trakcie chemoterapii niezbędne są płytki krwi. Z kolei krioprecypitat wykorzystywany jest w leczeniu chorych na hemofilię. Podczas operacji serca zużywa się średnio 6 jednostek krwi, silnie poparzeni pacjenci potrzebują nawet 20 jednostek, ofiary wypadków samochodowych - do 50, a biorcy przeszczepu szpiku kostnego - erytrocytów z 20 pobrań krwi i płytek krwi ze 120. Spośród białek występujących w krwi warto wymienić albuminy, odpowiedzialne za transport niektórych substancji (np. leków) i utrzymanie prawidłowego ciśnienia onkotycznego krwi, co w praktyce oznacza równowagę między ilością wody zawartej we krwi i w tkankach. Niedobory białek, głównie albumin, widoczne są w postaci obrzęków, ponieważ woda z osocza napływa do tkanek, głównie jamy otrzewnej. Stąd właśnie biorą się charakterystyczne wzdęte brzuszki u głodujących dzieci. Inną grupą białek osocza są immunoglobuliny, czyli przeciwciała. Rozpoznają one i ewentualnie neutralizują ciała obce, takie jak bakterie i wirusy.
   Niekiedy zdarza się jednak, że przeciwciała błędnie rozpoznają własne komórki jako zagrożenie - mamy wtedy do czynienia z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak cukrzyca typu I, stwardnienie rozsiane czy albinizm. Na podobnej zasadzie powstają alergie: przeciwciała uruchamiają całą kaskadę przemian w organizmie w odpowiedzi na neutralne cząsteczki, takie jak pyłek czy składnik pożywienia. W osoczu znajdują się ponadto hormony steroidowe, witaminy, kwasy tłuszczowe i lipoproteiny (czyli m.in. cholesterol). Jest też glukoza - nieodzowne "paliwo" organizmu, a także kluczowe jony, np. sodu, chloru, wapnia, potasu i magnezu. Stężenie sodu i potasu bezpośrednio wpływa m.in. na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i mięśniowego. Mimo usilnych prób jeszcze nikomu nie udało się stworzyć sztucznego substytutu krwi. Człowiek może bez uszczerbku na zdrowiu oddać do pół litra krwi, a ubytek ten zostaje naturalnie odbudowany w ciągu kilku tygodni.

Krwinki białe

Zielony - limfocyt T (krwinka biała)
Złoty - monocyt (krwinka biała)
Fioletowe - płytki krwi
Czerwone - krwinki czerwone
Fotografię wykonano mikroskopem elektronowym o dużym powiększeniu.
Kolory mogą odbiegać od rzeczywistych.



   

Krwinki białe znajdują się we krwi obwodowej w liczbie około 7,5 x 10⁹w litrze krwi.
W skład białych krwinek wchodzą:
- granulocyty
- limfocyty
- monocyty

   Granulocyty dzielą się na kolejne trzy grupy z których każda ma do spełnienia inne zadanie. Ogólnie ich zadaniem jest utrzymywanie równowagi pomiędzy makroorganizmem człowieka a drobnoustrojami. Inwazja drobnoustrojów do środowiska wewnętrznego człowieka jest powstrzymywana w ciągu całego życia. Granulocyty niszczą obce białka poprzez diapedezę, chemotaksję i fagocytozę. Szczególnie duże stężenie granulocytów występuje w obrębie błon śluzowych, jelit i w płucach, a więc w miejscach gdzie obce białko może dostać się do ludzkiego organizmu. W chorobach alergicznych i pasożytniczych liczba krążących we krwi granulocytów znacznie wzrasta.
   Limfocyty krążące we krwi są niejednorodne, tworzą się w różnych miejscach i pełnią różne funkcje. Pochodzą z różnych tkanek i narządów w których są wytwarzane: szpiku kostnego, grasicy, grudek chłonnych przewodu pokarmowego, śledziony,i węzłów chłonnych. Wymienione narządy stanowię wraz z naczyniami chłonnymi i krwionośnymi układ limfoidalny

Limfocyty odpowiedzialne są za reakcję immunologiczną, niszczą obce komórki bezpośrednio po zetknięciu się z nimi np. komórki przeszczepionych obcych tkanek i narządów (odrzucanie przeszczepu), niszczenie komórek nowotworowych i porażonych przez wirusy. Aktywują duże komórki żerne przyspieszając fagocytozę obcych lub obumarłych komórek. Limfocyty także transportują hormony steroidowe.

   Monocyty pochodzą ze szpiku kostnego czerwonego. Z krwi przedostają się do uszkodzonych tkanek i stają się makrofagami. Szybko poruszają się ruchem amebowatym i wykazują właściwości żerne. Pochłaniają znaczne ilości bakterii i fragmenty martwych tkanek. Potrafią także skutecznie walczyć z wirusami za pomocą interferonu.

Płytki krwi

Płytki krwi to ta żółta siateczka pomiędzy krwinkami czerwonymi i białymi.
Fotografię wykonano mikroskopem elektronowym o dużym powiększeniu.
Kolory mogą odbiegać od rzeczywistych.




W jednym litrze krwi znajduje się średnio 250x10₉płytek krwi. W sytuacji uszkodzenia naczynia krwionośnego np. powstanie rany, płytki zlepiają się i tworzą korek, oddziałują na mięśnie i powodują ich skurcz wokół rany, ponadto wytwarzają skrzep. Uwalniają także noradrenalinę, adrenalinę i histaminę substancje zmniejszające ból.

Osocze (Plasma)

Osocze to płyn bezbarwny o lekkim żółtym zabarwieniu, składający się głównie z wody 90 - 92 % i cząstkach stałych w niej zanurzonych, a są to składniki nieorganicznych i organiczne.
Składniki nieorganiczne osocza dzielą się na:
- kationy
- aniony
Składniki organiczne osocza dzielą się na:
- białka osocza
- składniki pozabiałkowe
- lipidy osocza
W osoczu pływają krwinki czerwone, krwinki białe i płytki krwi. Osocze to około 50% całej krwi.

Osocze



Płytki krwi



Białe ciałka krwi



Czerwone ciałka krwi

Czy możliwe jest wpływanie na własną krew?

W tkankach organizmu stale wytwarzane są kwasy, takie jak; kwas węglowy, kwas mlekowy, kwas moczowy i inne. W czasie pracy mięśni ilość tworzonych w organizmie kwasów znacznie się zwiększa. Trawienie pokarmów wiąże się z wydzielaniem soków trawiennych zarówno silnie kwaśnych jak i zasadowych np. sok trzustkowy. Wszystkie te procesy wpływają na poziom kwasowości krwi. Poziom kwasowości krwi powinien mieścić się w granicach pH = 7,35 - 7,45 czyli powinien być nieco zasadowy. Tylko taki poziom gwarantuje sprawne działanie systemu obronnego krwi.
Stosując proste zabiegi związane z dietą możemy w istotny sposób wpływać na stan, skład i właściwości naszej krwi:
1. Pić dużo czystej niegazowanej wody
2. Jeść dużo warzyw i wywarów z warzyw
3. Pić soki warzywne
4. Pić herbatki ziołowe
5. Używać olei tłoczonych na zimno
6. Dbać o odpowiedni poziom substancji mineralnych szczególnie potasu, fosforu, wapnia i magnezu, można je suplementować.
7. Spożywać dużo produktów o charakterze zasadowym jak np. botwina, brukselka, buraki czerwone, cebula, cukinia, kapusta, koper, kukurydza, marchew, ogórki, papryka, pieczarki pomidory, por, rzodkiewka, sałata, szpinak, włoszczyzna, ziemniaki, soja, agrest, banany, brzoskwinie, czereśnie, figi, jabłka, kiwi, maliny, morele, porzeczki, renklody, śliwki, wiśnie, winogrona itd.
8. Znacząco ograniczyć spożycie mięsa, serów topionych, tłustych śmietan kwaśnych itp., gdyż produkty takie silnie zakwaszają organizm ludzki. ²

c.d.n.

Produkty CaliVita® International związane z krwią: » Iron Plus
» Vital 0
» Vital A
» Vital B
» Vital AB
» Strong Bones 250
» Power Mins

---

¹Władysław Z. Traczyk. Fizjologia człowieka w zarysie. PZW Lekarskich. Warszawa 1989.
  Str. 224 - 258.
²Katrin Koelle. Równowaga kwasowo-zasadowa. Wydawnictwo KDC. Warszawa 2007.