Brak oznak choroby nie oznacza, że jej nie ma. Otyłość często jest postrzegana jako problem natury kosmetycznej...
zobacz więcej >>>
Cóż to takiego ten zawał...
zobacz więcej >>>
Początków świadomości zdrowego stylu życia...
zobacz więcej >>>
Bakterie są wszędzie,...
zobacz więcej >>>
Krew powstaje w szpiku kostnym czerwonym, który...
zobacz więcej >>>
Każdy z nas ma jedną z czterech...
zobacz więcej >>>
My ludzie, jesteśmy do siebie bardzo podobni, ale ...
zobacz więcej >>>
Grupy krwi są determinowane genetycznie ...
Badania przeprowadzone w Center for...
zobacz więcej >>>
Strong Bones Plus jest nowym suplementem...
zobacz więcej >>>
Dni 29 i 30 listopada 2009 “ to I Międzynarodowy...
zobacz więcej >>>
Celem powołania do życia...
zobacz więcej >>>
Odporność organizmu to niewrażliwość...
zobacz więcej >>>
Przypadkiem natknąłem się na ciekawą metodę zwaną NIA ...
zobacz więcej >>>
Jędrne i zgrabne nogi to marzenie każdej kobiety...
zobacz więcej >>>
Podobno od ziemniaków się tyje. Czy to ...
zobacz więcej >>>
zadzwoń
032 415 76 44
0604656188
lub napisz list
puhdasta@wp.pl
email: puhdasta@wp.pl
Odpowiemy na Twoje wszystkie pytania
Bypass oznacza w języku polskim obwodnica. Jest to zabieg zmierzający do poprawienia ukrwienia serca. Pomostowanie aortalno-wieńcowe (ang. Coronary Artery Bypass Graft, CABG) – operacja kardiochirurgiczna wszczepienia pomostów naczyniowych (tzw. by-passów) omijających miejsce zwężenia w tętnicy wieńcowej stosowana w niektórych przypadkach zawału serca i zaawansowanej choroby wieńcowej.
Wytworzenie sztucznych połączeń między tętnicą główną (aortą), a tętnicami wieńcowymi omijających miejsca zwężenia zapewnia poprawę ukrwienia niedokrwionego obszaru mięśnia sercowego.
Technika wykonania
Jako materiał do utworzenia by-passu można zastosować np. żyłę odpiszczelową (ang. saphenous vein, SV) pobraną z podudzia chorego, tętnicę piersiową wewnętrzną lewą (ang. left internal mammary artery, LIMA) lub prawą (ang. right internal mammary artery, RIMA), a w wybranych przypadkach tętnicę promieniową (ang. radial artery, RA) pobraną z przedramienia lub sztuczne naczynie.
Operacja taka została po raz pierwszy przeprowadzona przez argentyńskiego kardiochirurga René Favaloro w Cleveland Clinic w późnych latach 60. XX wieku.
Rozróżnia się zatem następujące typy By-passów:
1. Wykonane z żył odpiszczelowych pobranych z podudzia (najczęściej spotykane)
2. Wykonane z tętnicy promieniowej pobranej z przedramienia
3. Wykorzystanie tętnicy piersiowej wewnętrznej lewej (LIMA)
4. Wykorzystanie tętnicy piersiowej wewnętrznej prawej (RIMA)
5. Wykorzystanie sztucznych naczyń
W przypadku wykorzystania tętnicy piersiowej wewnętrznej lewej (LIMA),
która jest dalszym odgałęzieniem aorty, wykonywane jest tylko zespolenie na sercu.
Jest to jakby „przekierowanie” tej tętnicy do serca. Cięcie chirurgiczne jest
wykonywane tylko z jednej strony tej tętnicy, podczas gdy drugi koniec jest w stanie naturalnym i nienaruszonym.
Tętnica piersiowa wewnętrzna jest w 95% przypadków wykorzystywana do
pomostowania tętnicy przedniej zstępującej serca (LAD) i charakteryzuje się najlepszą drożnością. Badania wykazują, że po 10 latach od operacji drożność takiego pomostu
LIMA do LAD wynosi 90 do 96 %.
Wśród kardiochirurgów trwa w tej chwili na świecie dyskusja nad tym czy lepiej
przekierowywać tylko jedną tętnicę piersiową wewnętrzną , czy może dwie.
Zwolenników pierwszej metody jest tyle samo co drugiej.
Tymczasem w Polsce, jak na razie dominuje metoda wstawiania pomostów z
żył odpiszczelowych.
Żywotność pomostów By-pasów z żył jest jednak krótsza od tych z tętnic.
Przeprowadzono również badania, które udowodniły przydatność tętnicy żołądkowo sieciowej lewej oraz tętnicy nabrzusznej dolnej jako pomostu aortalno-wieńcowego natomiast nie są one wykorzystywane rutynowo.
Obecnie do tego typu leczenia kwalifikowani są chorzy z chorobą wielonaczyniową, sporadycznie jednonaczyniową, u których nie można uzyskać poprawy ukrwienia mięśnia sercowego poprzez wykonanie angioplastyki wieńcowej. U pacjentów z chorobą (zwężeniami) wielu naczyń wieńcowych (stwierdzona w badaniu koronarograficznym choroba trójnaczyniowa) angioplastyka (PTCA) może być obarczona wyższym ryzykiem niż operacja pomostowania aortalno-wieńcowego.
W ostatnich latach coraz częściej wprowadza się do leczenia chirurgicznego choroby wieńcowej procedury operacyjne cechujące się mniejszą inwazyjnością, uzyskiwaną brakiem konieczności zatrzymania krążenia (tzw. operacje na bijącym sercu) lub minimalizowaniu pola operacyjnego:
- Pomostowanie tętnic wieńcowych bez użycia krążenia pozaustrojowego
(ang. off-pump coronary artery bypass, OPCAB)
- Małoinwazyjne pomostowanie tętnic wieńcowych (ang. minimally invasive direct
coronary artery bypass, MIDCAB)
- Chirurgia naczyń wieńcowych poprzez ograniczony dostęp (ang. port access
coronary artery bypass, PACAB),
roboty kardiochirurgiczne (ang. totally
endoscopic coronary artery bypass, TECAB)
- Hybrydowe leczenie choroby wieńcowej, czyli łączenie zabiegów rewaskularyzacji
przezskórnej, z którąś z powyższych metod.
Typowa operacja, pomimo iż na przestrzeni lat stała się wręcz rutynową, przy wielonaczyniowej chorobie wieńcowej odsetek zgonów zmalał z 50% w latach 60 XX wieku do 3-5% w wieku XXI, wciąż jest operacją bardzo skomplikowaną (wiąże się zatrzymaniem akcji serca i podłączeniem podczas operacji do płucoserca).
Pacjent po CABG musi przechodzić długotrwałą rehabilitację i ściśle stosować się do zaleceń obejmujących:
Systematyczne i dożywotnie zażywanie leków (m.in. przeciwzakrzepowych)
Całkowity zakaz palenia tytoniu (i unikane narażenia na dym tytoniowy)
Limit symetrycznego obciążenia (do 3,5 kg na stronę)
Zakaz obciążenia asymetrycznego, np. noszenie teczki
Zakaz podciągania lub odpychania się rękami podczas wstawania lub siadania
Zakaz rozwierania ramion ponad 90 stopni
Unikanie nadmiernego skręcania i zginania ciała
Zakaz wstrzymywania oddechu podczas wysiłku
Unikanie ruchów związanych z unoszeniem rąk ponad głowę (np. zdejmowanie rzeczy z górnych półek)
Zakaz prowadzenia pojazdów przez okres 2 miesięcy po operacji
Niniejszy serwis ma charakter jedynie edukacyjny a nie diagnostyczny.
Ostatniej aktualizacji dokonano 26.01.2011r.