Kontakt Sklep   Ceny   Członkowstwo    My    Promocje Nowości   Główna  

   Witaminy
   Multiwitaminy
   Antyoksydanty
   Minerały
   Roślinne
   Kosmetyki
   Podwodne skarby
   Wspomag. odchudz.
   Dla kobiet i mężczyzn
   Wspomagaj. trawie.
   Immunologiczne
   Inne
   Elektroniczne

Panowanie nad własnym stresem

Stres jako stan naturalny organizmu

  Chociaż stres jest stanem naturalnym, a wręcz niezbędnym do życia, nadmierny lub źle opanowany może pociągnąć za sobą przedwczesne starzenie się, a także wzmożoną produkcję wolnych rodników. Trzeba sobie jasno powiedzieć, że życie bezstresowe nie jest w dzisiejszych czasach możliwe. nawet gdybyśmy postanowili zaszyć się samotnie gdzieś w najdalszym zakątku planety, poza zasięgiem cywilizacji, i tak nie uniknęlibyśmy stresu związanego z prawami natury (chłodem i upałem, zagrożeniem ze strony dzikich zwierząt...). Nie chodzi więc o to, żeby stres wyeliminować, a raczej o to, by nad nim zapanować, nie pozwalając mu tym samym zapanować nad nami.
Kontrola nad stresem polega przede wszystkim na umiejętności jego rozładowania, tak aby nie zajmował w naszym życiu za dużo miejsca. Stres zbyt intensywny, a zwłaszcza przedłużony (by nie rzec permanentny) może być przyczyną niezliczonych zaburzeń psychologicznych, które w którymś momencie muszą przełożyć się również na fizyczne. Na tym właśnie polega istota chorób zwanych psychosomatycznymi.

A oto kilka najprostszych sposobów radzenia sobie ze stresem:

   Nauka właściwego oddychania. Ludzie zestresowani, podobnie zresztą jak starsi, oddychają za zwyczaj górną częścią klatki piersiowej, w sposób mało wydajny z punktu widzenia wymiany gazowej. A to z kolei pociąga za sobą niedostateczny "dowóz" tlenu do komórek i niedostateczną eliminację dwutlenku węgla, co przekłada się na wewnętrzne napięcia i ogólne osłabienie procesów metabolicznych. Właściwe oddychanie nie musi polegać na opanowaniu jednej konkretnej techniki - ważniejsze byłoby raczej uświadomienie sobie samej tej czynności kilka razy w ciągu dnia i wymuszone, celowe przestawienie się na głębokie oddychanie torem brzusznym. Im częściej będziemy skupiać się na własnym oddychaniu i podejmować takie ćwiczenia, tym większa szansa że z czasem wejdzie nam to w nawyk, a nawet jeśli nie, każdy epizod takiej gimnastyki ma korzystne znaczenie dla rozładowania stresu.
   Świadomie unikajmy nadmiaru stresujących obowiązków. Największym źródłem stresu jest nieustanny pospiech, poczucie ciągłej gonitwy z czasem. Powinniśmy patrzeć na nasze zajęcia krytycznym okiem i bez większego żalu eliminować wszystko co zbędne i zatruwające życie.
   Musimy codziennie wygospodarować odrobinę czasu dla nas samych. Czy będą to praktyki religijne, czy seanse medytacji, czy cokolwiek innego, co daje nam poczucie głębokiego odprężenia i dobrostanu w chwili bieżącej, najważniejsze jest właśnie to poczucie. Musimy narzucić sobie ten zwyczaj codziennie, bez wyjątku, nawet jeśli początkowo będzie chodziło tylko o kilka minut. Dobrze byłoby gdyby te kilka minut wypadało o stałych porach, ponieważ regularność jest zawsze najlepszym sposobem na wyrabianie trwałych nawyków. Ten nawyk oznacza coś więcej niż tylko odpoczynek i przypływ energii - umożliwia również świeższe spojrzenie na otaczający nas świat i dostrzeżenie wielu ciekawych rzeczy, na które nie zwracamy uwagi, pochłonięci własnymi problemami. Jest to naprawdę jeden z najskuteczniejszych sposobów na długie życie w dobrym zdrowiu fizycznym i psychicznym.

Czy stres osłabia odporność organizmu?

W badaniu w którym objęto 400 osób i o którym dużo się mówiło - wyniki opublikowano w 1991 roku w "New England Journal of Medicine" - stwierdzono, że osoby będące pod wpływem "silnego stresu" są w pewnym stopniu bardziej narażone na przeziębienie, jeśli dojdzie do kontaktu z wirusem. Jednak ryzyko zachorowania było w tej grupie niewiele wyższe - tylko o 20% - niż w przypadku osób wolnych od stresu. Wiadomo, że w skrajnych przypadkach silnych przeżyć psychicznych wywołanych silnym stresem, zdarzają się przypadki gwałtownej utraty dobrego samopoczucia np. nagłych osiwień, zawałów serca, wylewów krwi, oślepnięć, samobójstw, utraty rozumu itp.

<

---

Bibliografia:
1. Frederic Le Cren Przeciwutleniacze
Wydawnictwo KDC . Warszawa 2006 Str. 29 - 31
2. Praca Zbiorowa pod red. dr n. med.Bette Ponack University of California w Berkeley Księga Zdrowia. Wydawnictwo al. fine Warszawa 1997 Str. 513