Kontakt Sklep   Ceny   Członkowstwo    My    Promocje Nowości   Główna  

   Witaminy
   Multiwitaminy
   Antyoksydanty
   Minerały
   Roślinne
   Kosmetyki
   Podwodne skarby
   Wspomag. odchudz.
   Dla kobiet i mężczyzn
   Wspomagaj. trawie.
   Immunologiczne
   Inne
   Elektroniczne

Ziemniaki są dobre

Gdzieś czytałem, że podobno od ziemniaków się tyje, czy to prawda?

  Ziemniaki i kapusta uratowały polskiego chłopa w XIX wieku od wyginięcia.
Przed II wojną światową mówiło się w Polsce żartobliwie, że polski chłop je kurę tylko w dwóch przypadkach; gdy kura jest chora albo gdy chłop jest chory.
Tak czy inaczej chłop jako "gatunek" mógł przetrwać dzięki ziemniakowi, zdrowy i krzepki pomimo powszechnej biedy.
Ziemniak jest chyba jedyną rośliną, która może przez dłuższy czas stanowić wyłączne pożywienie człowieka i pozwala mu obejść się bez innych produktów żywnościowych.
Ziemniaki w Polsce miały kiedyś różne nazwy np. pyry, perki (od Peru skąd pochodzą), kartofle, barabole, grule, bulwy, brambory i inne.
Ziemniaki są ostatnio warzywem niedocenianym i lekceważonym, nadano im złą sławę, gdyż są bogate w węglowodany, co wykluczyło je z jadłospisu wielu odchudzających się i dbających o linię osób.
Dodatkowo wg popularnej w Polsce teorii amerykańskiego lekarza dr. P.J. d'Adamo ziemniaków nie zaleca się ludziom z dwoma najliczniejszymi w Polsce grupami krwi tzn. A i 0.
Jednakże Polacy zajmują czołowe miejsce pod względem wielkości spożycia ziemniaków w Unii Europejskiej i mają wynik około 120 kg ziemniaków rocznie na osobę . Pomimo tego dużego spożycia, warzywo to jest jednak bardzo niedoceniane i rozpowiadane są o nim niesprawiedliwe i nie zasłużone opinie. Tymczasem same ziemniaki są zdrowe i niskokaloryczne, natomiast niezdrowymi stają się dopiero za sprawą dodatków.

Bulwy ziemniaków zawierają średnio:
- woda              76,3 %
- masa sucha    23,7 %

Masa sucha ziemniaczana zawiera:
- skrobia
- cukry
- białko
- składniki mineralne
- witaminy
- karetonoidy
- kwarcetyna (rutyna)
- tomatyna)
- solanina
- leptyna
- demissyna

Wartości odżywcze w 100 g surowych ziemniaków:
- energia           69 - 84 kcal
- białko              2 g
- węglowodany 19 g
- tłuszcze          0,1 g
- błonnik            3,1 g

Ziemniaki, obok pomidorów, papryki, bakłażana i oberżyny należą do rodziny psiankowatych. Ziemniaki są bardzo wrażliwe na mróz, bulwy pod wpływem mrozu stają się słodkie, natomiast pod wpływem słońca zielenieją, stają się gorzkie i w obu przypadkach są niejadalne. Ziemniaki są bardzo cennym składnikiem codziennej diety ze względu na ich niską wartość energetyczną, przy równoczesnej wysokiej wartości odżywczej.
  Ziemniaki są warzywem sycącym co pomaga w ograniczeniu ilości spożywanych produktów. Opinia na temat właściwości tuczących ziemniaków wzięła się głównie z tego, że są one najczęściej spożywane z kalorycznymi dodatkami (np. tłustymi sosami) albo przygotowane z dodatkiem dużej ilości tłuszczu (np. w formie frytek albo chipsów).
W pewnej popularnej diecie odchudzającej opartej na tzw. niskim indeksie glikemicznym, ziemniaki znajdują się na "indeksie", gdyż mają właśnie niezalecany tam wysoki indeks glikemiczny. Jednak w normalnym powszednim żywieniu człowieka ziemniaki sprawdzają się bardzo dobrze.

Sposoby przygotowywania ziemniaków do spożycia:
• Gotowanie obranych bulw. To najpopularniejsza metoda obróbki termicznej ziemniaków. Przyczynia się ona do znacznych strat witaminy C.
• Gotowanie nie obranych bulw (w mundurkach). To mało popularna metoda obróbki termicznej ziemniaków. Przyczynia się ona do znacznego ograniczenia strat witaminy C.
• Smażenie w oleju o temperaturze 140 - 180 st. Stosowane jest podczas przygotowywania frytek. Podczas tego procesu ziemniaki absorbują spore ilości tłuszczu. Następują także znaczne straty składników mineralnych i witaminy C.
• Pieczenie. Ubytek witaminy C podczas pieczenia jest największe spośród wymienionych rodzajów obróbki termicznej ziemniaków ze względu na najwyższą temperaturę. Jednak straty innych witamin oraz składników mineralnych podczas pieczenia są najmniejsze.

  Ziemniaki mają też liczne właściwości lecznicze.
Z uwagi na wysoka zawartość witaminy C z chwilą rozprzestrzenienia się w Europie upraw ziemniaków, skończyły się epidemie szkorbutu.
Papka z tartych ziemniaków przyspiesza gojenie się oparzeń, łagodzi też naświetlenie oczu promieniami ultrafioletowymi pochodzącymi ze spawania łukiem elektrycznym lub z nadmiernego nasłonecznienia. Papka z tartych ziemniaków przynosi ulgę w porażeniu skóry egzemą lub innymi chorobami. Wdychanie pary ulatniającej się z gotujących się ziemniaków leczy nieżyty górnych dróg oddechowych. Wywar z obierków ziemniaków pity regularnie pomaga w usunięciu piasku i kamieni z nerek. Preparatami zawierającymi tomatynę można leczyć grzybicę skóry. Surowy sok z ziemniaków stosowny bywa do leczenia choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy; już na początku leczenia poprawia się stan ogólny chorych, ustępują bóle, odbijanie, zgaga, mdłości i wymioty.


















W kwiatach i bulwach ziemniaka wykryto 3-ramnoglikozyd kwercetyny (rutynę) - środek wzmacniający naczynia włoskowate. Są też doniesienia, że tomatyna i a-solanina mogą być użyte jako wspomagające środki przeciwnowotworowe.¹

---

Zaczerpnięto z:
¹P. Czikow, J. Łaptiew. Rośliny Lecznicze i Bogate w Witaminy. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne. Warszawa 1987. Wydanie III. str 368 - 371.